خوش آمدید ، مهمان ! [ ثبت نام | ورود ارسال رایگان آگهی

رآکتورهای بیهوازی

دسته‌بندی نشده ۱۳۹۶-۰۷-۱۳

رآکتورهای  بیهوازی به دو  صورت عمده به  کار می‎روند: الف ـ رآکتورهای هضم بیهوازی لجن حاصل از تصفیه فاضلاب    ب ـ رآکتورهای تصفیه بیهوازی فاضلاب .

هاضم‎های لجن دارای انواع گوناگون بوده که چهار نوع بسیار متداول آن عبارتند از هاضم متعارف، بانرخ بالا، دو مرحله‎ای و تخم مرغی شکل. معمولترین این هاضم‎ها دو مرحله‎ای می‎باشد که بازده بالاتری در تولید متان و همچنین از بین بردن پاتوژن ها(عوامل بیماریزا) دارد. هاضم‎های تخم مرغی شکل اخیراً در حال گسترش بوده و مزایای زیادی نسبت به انواع قدیمی‎تر دارد. راهبری هاضم‎ها بیشتر به اختلاط و گرمایش هاضم بر می‎گردد. انواع روشهای اختلاط شامل تزریق گاز، هم زدن مکانیکی و پمپاژ مکانیکی به کار می‎رود. روشهای گوناگونی نیز برای گرم کردن هاضم وجود دارند. یک راه گرم کردن هاضم، گرمایش لجن و فرستادن آن به درون هاضم و راه حل دیگر استفاده از لوله‎های آب گرم در داخل هاضم می‎باشد. دمای بهینه هضم ۲۹ تا ۳۸ درجه سانتیگراد و pH بهینه درحد ۷تا ۲/۷ ذکر شده است[۱۷].

            برای کاربردهای معمولی (مثلاً سوزاندن) معمولاً هیچ عملی روی گاز انجام نمی‎شود، اما برای استفاده به عنوان سوخت موتورهای احتراق درونی و توربین های گازی باید درصد سولفید هیدروژن (H2S) را به کمتر از ۰۱۵/۰% رساند .مقدار گاز حاصله بستگی به نوع تصفیه بکار رفته متفاوت است و می‎تواند بین ۶۵ تا حتی ۱۰۰ درصد انرژی مورد نیاز تصفیه خانه فاضلاب را برآورده سازد [۱۷]. از گاز حاصله می‎توان برای گرم کردن هاضم‎ها، گرم کردن آب برای مصرف  در نقاط دیگر تصفیه خانه ، تولید الکتریسیته ، پمپاژ و … استفاده کرد. یک نمونه قابل ذکر در این مورد تصفیه خانه هیپریون (Hyperion ) در غرب لس آنجلس می‎باشد [۱۸]: این تصفیه خانه روزانه ۲۱۰/۱ تا ۵۱۰/۱ میلیون لیتر فاضلاب را تصفیه می‎کند. از سال ۱۹۸۷ دو راه حل برای تولید انرژی در تصفیه خانه درنظر گرفته شده است، ۱ـ بیوگاز حاصل از هاضم های بیهوازی برای تولید برق بوسیله  سه توربین ـ هریک به ظرفیت ۴۵۰۰ کیلووات ـ  بکار میرود. ۲ـ  مواد جامد باقیمانده در هاضم‎ها خشک شده، در کوره‎های بستر سیال سوزانده شده و احتراق صورت می‎گیرد. خاکستر حاصل نیز به عنوان سیمان به کار گرفته می‎شود.

سه هاضم موجود در تصفیه خانه  از نوع دومرحله‎ای بوده که با یکدیگر سری می‎باشند. این هاضم‎ها به طور متوسط ۲۲۱۲۵۰ مترمکعب بیوگاز در روز تولید می‎کنند. سولفید هیدروژن موجود در بیوگاز بوسیله افزایش ترکیبات آهن به هاضم و ته نشینی اولیه کنترل می‎گردد. بیوگاز تــولیدی دارای ۶۰ تــا ۱۰۰ ppm سولفید هیدروژن است که در یک واحد سولفور زدایی به ppm 40 می‎رسد. این واحد روزانه حدود ۷/۲۲ تا ۲/۲۷ کیلوگرم گوگرد تولید می‎نماید . به علت حجم کم تولید لجن، سوزاندن لجن هنوز به صرفه نمی‎باشد(۱۹۹۳). ژنراتورهای بخار و گاز مجموعاً ۲/۲۵ مگاوات برق تولید می‎کنند، هرچند که دامنه معمولی تولید بین ۱۶ تا ۲۶ مگاوات است. میزان صرفه‎جویی سالیانه در هزینه‎های الکتریسیته حدود ۴۲/۸ میلیون دلار می‎باشد.

در ایران تنها تصفیه خانه جنوب اصفهان از هاضم استحصال بیوگاز را انجام داده که آنهم در مشعل تصفیه‎خانه سوزانده می‎شود [۱۹] .متأسفانه هیچگونه اطلاعات راهبری دیگری از هاضمهای ایران در دسترس نویسندگان نبوده است.

اما رآکتورهای بیهوازی بسیار متنوع و گوناگون می‎باشند که معمولاً بر اساس فرایند تقسیم بندی می‎شوند: فرایند تماس بیهوازی، فرایند رشد چسبنده بیهوازی و فرایند بیهوازی ترکیبی. چون از این سه نوع ، نوع سوم در ایران بیشتر به کار رفته است، مختصری درباره آن توضیح داده می‎شود.

رآکتــورهای بیهـــوازی تـــرکیبی بــرای تصــفیه فاضــلاب‎های قــوی و ضعــیف، بــکار مـــی‎روند. معمــولترین روش در این حالت، بستر لجن بیهوازی با جریان بالارو (UASB: Upflow Anaerobic sludge Blanket) می‎باشد. در این روش که در هند ابداع شد، فاضلاب ورودی از پایین به رآکتور وارد می‎شود و هنگام بالا رفتن، ذرات و دانه‎های بیولوژیک به اندازه‎های ۶/۱ تا ۴/۶ میلیمتر تشکیل می‎گردد. گاز حاصل از فرایند بیهوازی، مواد داخل رآکتور  را کمی مخلوط کرده و مواد تشکیل شده سبک را به سمت بالا می‎آورد (شکل۴). در ایران از اواخر دهه۱۳۶۰ تحقیقاتی در زمینه استفاده از UASB در دانشگاه صنعتی شریف آغاز گردید. در مقیاس واقعی، شش رآکتور از این نوع در ایران بکار گرفته شده که دو مورد آن ـ  خوراک دام لرستان و خمیر مایه خراسان ـ  توسط شرکتهای خارجی طراحی و ساخته شده‎اند و اطلاعات دقیقی از مشخصات آنها بدست نیامد[۶]. اما چهار رآکتور دیگر توسط شرکت ها و طراحان ایرانی طراحی و ساخته شده اند. خلاصه‎ای از مشخصات آنها در پی می‎آید:

 شکل ۴ـ  ساختار رآکتور UASB

۱ـ سه رآکتور UASB برای تصفیه فاضلاب کارخانه قند  میاندوآب توسط شرکت «آب پردازان بهار» طراحی و ساخته شده‎اند. حجم این رآکتور‎ها به ترتیب ۸۰۰ و ۴۵۰ و ۴۵۰متــرمکعب بـــوده و جنــس آنها از بتن مسلـــح می‎باشد. آهنـــگ بارگذاری رآکتورها ton BOD/day30-20 و تولید بیوگاز ۱۰۰۰۰ مترمکعب در روز گزارش شده است. هم چنین این شرکت یک رآکتور UASB با حجم ۵۵ مترمکعب برای کشتارگاه مرغ در نوشهر طراحی و اجرا کرده که علاوه بر تصفیه بسیار مناسب فاضلاب ، از آن بیوگاز نیز استخراج می‎گردد [۲۰].

۲ـ رآکتور UASB مجتمع الکل سازی بیدستان قزوین: در این مجتمع دو رآکتور فلزی ـ هر یک به ظرفیت ۴۰۰ مترمکعب توسط دکتر هاشمیان و دکتر شایگان طراحی و توسط مجتمع ساخته شده است. این رآکتور ها حدود ۱۵۰ مترمکعب فاضلاب در روز را تصفیه می‎کنند. COD ورودی به رآکتورها mg/L40000 و COD خروجی از آنها حدود mg/L8000 (درصد حذف ۸۰ درصد) می‎باشد.

 متأسفانه پایش منظم و دقیقی از بیوگاز تولیدی صورت نمی‎گیرد اما در زمستان از بیوگاز برای گرمایش رآکتور استفاده می‎شود [۲۱].

۳ـ  رآکتور UASB کارخانه نشاسته و گلوکز یاسوج: این رآکتور توسط شرکت ”زلال ایران“ طراحی و ساخته شده است. جنس آن بتن مسلح بوده و روزانه ۶۰۰ تا ۷۰۰ مترمکعب فاضلاب را با غلظت COD 7000 تا ۱۲۰۰۰ میلی گرم در لیتر دریافت می‎کند. بدلیل وجود پاره‎ای نقایص در سیستم گازبندی، استخراج بیوگاز در این رآکتور تا کنون قابل ملاحظه نبوده است [۲۲].

۴ـ رآکتور UASB کارخانه شیر پاستوریزه: پس از نیمه کاره ماندن طرح تصفیه‎خانه فاضلاب شیر پاستوریزه تهران که به کنسرسیوم مشاورین ایرانی و آلمانی سپرده شده بود، ادامه کار به مرکز آب و انرژی دانشگاه صنعتی شریف واگذار گردید و با ارائه طرح فرایند  توسط دکتر هاشمیان، عملیات ساخت شروع شده و تا کنون به پایان رسیده است. این تصفیه‎خانه از یک مخزن متعادل سازی، چهار دستگاه رآکتور UASB و واحد تصفیه هوازی تشکیل شده است. ظرفیت هر یک از رآکتور ها۳۲۰ مترمکعب و جنس آن از بتن مسلح می‎باشد. به دلیل تولید و پرورش لجن گرانوله سازگار با فاضلاب صنایع شیر در مخزن متعادل سازی و انتقال آن به درون رآکتور ، فرایند تصفیه خیلی سریع آغاز شدو تولید بیوگاز از همان روزهای نخست راه اندازی شروع گشت. متأسفانه هم اکنون از بیوگاز حاصله استفاده نشده و تنها سوزانده میشود.

۴ـ عوامل بازدارنده در گسترش فن‎آوریهای تولید بیوگاز در ایران

علل متعددی باعث شده اند که تولید بیوگاز در ایران گسترش نیافته و جایگاه درخوری را میان انواع انرژی نداشته باشد. مواردی که در پی می آید مهمترین این علل می باشند:

الف- ارزان بودن انرژی در ایران: انرژی‎های در دسترس در کشور به علت متکی بودن بر منابع زیرزمینی و تعلق یارانه به آنها،  با بهای اندک به دست مصرف‎کننده می‎رسند (مقایسه شود قیمت انرژی در آمریکا ۹/۱۲ ریال بر مگاژول با قیمت انرژی  در ایران ۳/۲ ریال بر مگاژول با برابری هر دلار ۳۰۰۰ریال[۱۱]).  این در حالی است که تولید هر انرژی غیرمتعارف جدید مانند انرژی خورشیدی، باد و زیست توده ، مستلزم صرف هزینه های به نسبت زیادی می‎باشد. از جمله این هزینه‎ها می‎توان به هزینه‎های زیر اشاره کرد:

  • هزینه‎های تحقیق و توسعه، ۲) هزینه‎های پشتیبانی مقدماتی، ۳) هزینه‎های توسعه اقتصادی و فن‎آوری صنایع وابسته، ۴) هزینه‎های حفاظتی و مراقبتی، ۵) تخفیف‎های مالیاتی و

    سایر هزینه‎های متعارف دیگر مانند سرمایه‎گذاری اولیه، هزینه‎های راهبری و مدیریت، تعمیرات و … باید لحاظ شوند. از طرف دیگر باید توجه داشت که حتی قیمت تمام شده انرژی‎های متعارف ـ نظیر سوختهای فسیلی ـ قیمت واقعی آنها نبوده و برای محاسبه قیمت‎های اصلی آنها، هزینه‎های دیگری را نیز باید درنظر داشت که در این کشور لحاظ نمی‎شوند. از مهمترین این هزینه‎ها، هزینه‎های رفع آلودگی ایجاد شده توسط نیروگاهها، هزینه‎های زیست محیطی استفاده از سوختهای آلاینده و هزینه‎های تخریب منابع طبیعی می‎باشند.

در هر حال بدون درنظر گرفتن عوامل فوق، نگارندگان این مقاله قیمت هر گیگاژول انرژی معادل بیوگاز تولیدی در ایران را ۱۰ تا ۱۳ دلار برآورد کرده اند[۲۳] که در مقایسه با قیمت سوختهای دیگر ( مثلاً گاز طبیعی $/GJ21/1) عدد بزرگی می‎باشد.

مسئله دیگری که مطرح می‎شود این است که تغییر قیمت انرژی، مسئله‎ای بسیار پیچیده بوده که به عوامل گوناگون اقتصادی، سیاسی، اجتماعی در سطح ملی و جهانی بستگی دارد و هرگونه تغییر در قیمت انرژی ممکن است به بحرانهای اجتماعی و سیاسی بی‎انجامد و در نتیجه سیاستگذاری در امر انرژی مستلزم بررسی‎های کارشناسانه، دقیق و طولانی مدت بوده که در نهایت راه را برای جایگزین کردن سوختهای پاکیزه و تجدیدپذیر هموار کند.

ب ـ  نبودن مرجع و متصدی مشخص برای بیوگاز در کشور: هرچند که از گسترش بیوگاز در جهان زمان زیادی نمی‎گذرد و تا چندی پیش به عنوان یک فن آوری فقر تلقی می‎شد، اما این مسئله دلیل قانع کننده‎ای برای عدم گسترش این فن آوری در ایران نمی‎شود. با توجه به فن‎آوریهای نسبتاً ساده ساخت هاضمهای لجن، مولدهای بیوگاز روستایی و رآکتور های بیهوازی ، انتظار میرود که با یک برنامه‎ریزی صحیح و حساب شده ،بیوگاز جایگاه ویژه خود را پیدا کند. مهمترین عامل که باعث شده است در این زمینه سیاست مشخص و مدونی وجود نداشته باشد، تعدد مراکز تصمیم‎گیری ـ به عبارت بهتر نبود یک مرکز مشخص تصمیم گیری ـ برای این گونه انرژی می‎باشد.

تاکنون سازمانها و مراکز متعددی مانند مرکز تحقیقات و کاربرد انرژی‎های نو سازمان انرژی اتمی، سازمان انرژی‎های نو ایران(وابسته به وزارت نیرو)، وزارت جهاد سازندگی، مراکز تحقیقاتی و دانشگاهی(نظیر جهاد دانشگاهی و پژوهشگاه  نیرو) و چند سازمان و مرکز غیر دولتی دیگر(مانند کانون مطالعات توسعه پایدار) درباره بیوگاز تحقیقات و مطالعاتی انجام داده اند. به نظر می‎رسد مهمترین کار در این باره گردآوری، تنظیم و منتشر کردن کارهای انجام شده تا کنون و ایجاد یک مرکز یا سازمان ـ کوچک اما کارآمد و فعال ـ برای هماهنگ کردن مطالعات، برنامه‎ریزی و گسترش این فن‎آوری در ایران باشد.

ج ـ نبود روحیه مشارکت در مردم: یکی از دلایل مهم عدم گسترش بیوگاز ـ خصوصاً بیوگاز روستایی در ایران- عدم مشارکت مردمی در ایجاد و اداره واحدهای ایجاد شده بوده است. این مطلب در مصاحبه با دست اندرکاران بیوگاز جهاد سازندگی و سازمان انرژی اتمی و بازدیدهای محلی به وضوح مشاهده شد. متأسفانه دسترسی به انرژی ارزان، گریز از کارهای سخت و کارهای به اصطلاح غیر تمیز(مثل حمل و بارگذاری فضولات دامی) و عدم تشویق مسئولین در این زمینه باعث شده است که این روحیه انفعالی و بی تفاوتی بیشتر تشدید گردد.نبود روحیه همکاری و مشارکت در مردم ایران ـ خصوصاً در سده های اخیر ـ بحثی است که مفصل بوده و به عوامل گوناگون اجتماعی، سیاسی و تاریخی بر می‎گردد و نمود آن در عدم تشکیل و پایداری حزب‎های بزرگ، نبود شرکتهای بزرگ خصوصی چند نفره، عدم موفقیت در ورزشهای گروهی تجلی پیدا کرده است.

د‌ـ‌ آگاهی کم و آموزش ناکافی: یکی دیگر از دلایل مهم عدم گسترش فن‎آوریهای بیوگاز به آگاهی کم مردم ـ و حتی مسئولین ـ از مزایای این فن آوری ها و معایب سایر انرژی‎های غیر تجدیدپذیر و آموزش ناکافی در این زمینه‎ها در سطح ملی می‎باشد. توضیح اینکه سایر فن‎آوریهای تولید انرژی از عوامل مهم مخرب محیط زیست و منابع طبیعی هستند و از سوی دیگر فن‎آوریهای تولید بیوگاز علاوه بر اینکه خود آلاینده نیستند، از ورود عوامل آلاینده محیط زیست و بیماری‎زا (مانند فضولات و فاضلاب‎ها) به محیط جلوگیری کرده، ایجاد اشتغال نموده و به رفاه عمومی جامعه کمک شایانی می‎نمایند. متأسفانه مسائلی نظیر موارد فوق نه برای مسئولین و نه برای مردم اهمیت نداشته و به آنها بها داده نمی‎شود. همین امر باعث می‎گردد که هیچ گونه آموزشی برای معرفی این فن‎آوری‎ها و مزایای آنها و به تبع آن استفاده از آنها به عنوان منابع مهم تولید انرژی پاک و تجدیدپذیر صورت نگرفته باشد. در نتیجه طبیعی است که اهمیت و لزوم استفاده از این انرژی برای مردم مشخص نبوده و با استقبال روبرو نشود.

ایجاد یک برنامه جامع، ملی و کلی‎نگر برای انرژی های تجدیدپذیر و از جمله انرژی‎های حاصل از زیست توده  و بیوگاز باید از اولویت های اساسی سازمانها و وزارتخانه های مرتبط با امر انرژی، محیط زیست و منابع طبیعی باشد.

ﻫ – کمبود اطلاعات فنی: متأسفانه جزئیات کارهای پراکنده و معدودی که در کشور صورت گرفته، ثبت و نگهداری نشده‎اند. از سویی عدم دقت در ثبت داده‎ها (در همه مراحل طراحی، ساخت و راهبری) و از طرف دیگر به روز نبودن دانش فنی موجود در این رشته علمی باعث شده است که هم بازده واحدهای بیوگاز احداث شده اندک بوده و هم تصمیم‎گیری درباره واحدهای بعدی با شک و تردید زیاد همراه باشد.

علاوه بر شناخت این فن‎آوری سودمند و آموزش ملی آن، ارتقاء دانش فنی این رشته علمی نیز از وظایف ضروری سازمانها و ارگانهای مرتبط (مانند دانشگاهها، پژوهشگاه‎ها و …) می‎باشد.

نتیجه‎گیری

ایران از جمله کشورهایی است که دارای منابع گسترده ای برای تولید بیوگاز می‎باشد. با احتساب مقادیر معمول بازدهی بیوگاز از فضولات دامی، زائدات کشاورزی ، زباله‎های شهری و فاضلاب‎های شهری و صنایع غذایی و اعمال ضرایب اطمینان ، بیوگاز حاصل به طور میانگین حدود۳۵/۱۶۱۴۶ میلیون مترمکعب، معادل ۳۲۳ پتاژول (۱۰۱۵ ژول) انرژی خواهد بود.

متأسفانه علی رغم داشتن این پتانسیل و فن‎آوری نسبتاً ساده مولدها و رآکتورهای بیوگاز ، از این منابع هیچ گونه استفاده  شایانی در کشور نمی گردد. واحدهای انگشت شمار موجود هم به علت مشکلات اجرایی و عدم راهبری صحیح و کارآ، بازده مطلوبی ندارند. هم اکنون ۲ مولد بیوگاز روستایی(هضم فضولات دامی)، یک مولد هضم فاضلاب انسانی و سه رآکتور تصفیه فاضلاب‎های صنعتی از بیوگاز تولیدی استفاده می‎کنند. این اعداد در مقایسه با تعداد واحدهای بیوگاز روستایی در کشورهای چین، هند و نپال (به ترتیب ۵٫۰۰۰٫۰۰۰ ،۲٫۷۰۰٫۰۰۰  و ۳۷٫۰۰۰ [۲۴]) در حکم صفر است. مهمترین عوامل بازدارنده درتوسعه بیوگاز در ایران عبارتند از ارزان بودن انرژی ، نبودن مرجع و متصدی مشخص و واحد برای این نوع انرژی، عدم مشارکت مردمی و عدم آموزش و آشنایی کافی.

 

مراجع

۱ـ  علی‎زاده

بخش بیوگاز مرکز تحقیقات و کاربرد انرژی های نو

 “مجموعه  مقالات اولین سمینار بیوگاز در ایران”

 سازمان انرژی اتمی  ایران-۱۳۷۵

۲ـ  قاسمعلی عمرانی

 “روند توسعه بیوگاز در ایران و جهان

“مجموعه  مقالات اولین سمینار بیوگاز در ایران”-صص ۱۵-۱

۳ ـ غلامرضا علیزاده

 “بیوگاز و ضرورت توسعه آن در ایران از دیدگاه اقتصادی”

مجموعه مقالات اولین… ، آبان ۱۳۷۵-صص ۹۳-۸۴

۴ـ حسن ستاری ساربانقلی، داوود کبیری

“مشکلات، موانع و محاسن توسعه بیوگاز در روستا”

 مجموعه مقالات سومین کنفرانس سراسری روستا و انرژی- صص۳۸۶-۳۷۲ – وزارت جهاد سازندگی، دفتر مطالعات انرژی –۱۳۷۸

۵ـ فاطمه تابنده

“انرژی حاصل از زیست توده و جایگاه آن در ایران”

 مجموعه مقالات سمینار توسعه و کاربرد انرژی های نو، صص ۲۶۵-۲۵۲، وزارت نیرو، امور انرژی ، دفتر انرژی های نو، ۱۳۷۶

۶ـ جلال الدین شایگان ،حسین مهدیزاده   و فریده قوی پنجه

 “تبدیل مواد آلی فاضلاب به گاز متان با استفاده از روش تصفیه بی هوازی”

 مجموعه مقالات اولین سمینار بیوگاز –۱۳۷۵- صص ۴۶-۳۲

۷- Metcalf & Eddy Inc. Revised by G. Tchobanoglous and F.L Berton

 “Wastewater Engineering: Treatment,Disposal,Reuse”

    McGraw Hill, 1991

۸ـ  سید جواد شیخ الاسلامی ، علیرضاکشتکار

” فرایند تولید بیوگاز”

دومین کنفرانس سراسری روستا و انرژی ، خرداد ۱۳۷۷٫

۹ـ خلیل شیخ قاسمی

 “تکنولوژی ساخت دستگاه Deenband hu و تجارب به دست آمده در حین ساخت در ایران”

 مجموعه مقالات اولین سمینار بیوگاز – آبان ۱۳۷۵-صص ۱۳۷-۱۲۸

۱۰ـ  مصاحبه با مهندس شیخ الاسلامی(مسئول بخش بیوگاز سازمان انرژی اتمی) و بازدید از واحد بیوگاز ماهدشت کرج، خرداد ۱۳۷۹

۱۱ـ  مهرداد عدل

 “برآورد قابلیت های تولید انرژی از زائدات زیستی”

پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران – ۱۳۷۸٫

۱۲ـ محمدعلی عبدلی

 “بیوگاز”

 سازمان انرژی اتمی ایران، بهمن ۱۳۶۴

۱۳ـ  لودویک ساسه

” تأسیسات واحدهای  بیوگاز”

 ترجمه دکتر قاسم نجف زاده، دانشگاه صنعتی امیرکبیر-۱۳۷۴

۱۴ـ  مصاحبه با دکتر فرور و کاترین  رضوی(عضو کانون مطالعات توسعه پایدار)-خرداد ۱۳۷۹

۱۵ـ  برات قبادیان

 “طراحی بیوگاز گنبدی ثابت”

 مجموعه  مقالات اولین سمینار بیوگاز –۱۳۷۵-صص ۱۲۷-۱۰۸

۱۶ـ  مصاحبه با  مهندس بلوچستانی (مسئول  پروژه‎های بیوگاز وزارت جهادسازندگی)، اردیبهشت۱۳۷۹

۱۷-Reynolds/Richards.

 Unit Operation and Processes in Environmental Engineering” , PWS Publishing Company, 1996.

۱۸-Internet: http://www.greenhouse.gov.au/ago/copyright.html

۱۹ـ  مصاحبه با مهندس شریفی سیستانی (مسئول بهره برداری تصفیه خانه های فاضلاب در شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور)، مهر ۱۳۷۹

۲۰ـ  مصاحبه با مهندس مهدیزاده (کارشناس شرکت آب پردازان بهار)، تیر ۱۳۷۹

۲۱ـ  مصاحبه با مهندس خوانساری (مسئول تصفیه خانه فاضلاب الکل سازی بیدستان)، شهریور ۱۳۷۹

۲۲ـ  مصاحبه با دکتر شایگان ، (از طراحان رآکتور UASB در ایران)، تیر ۱۳۷۹

۲۳ـ ابوالقاسم علی قارداشی ، مهرداد عدل

“گزارش بررسی اقتتصادی پروژه  زیست توده”

 گروه انرژیهای نو، پژوهشگاه نیرو، ۱۳۷۹٫

۲۴- Vim Van Nes, Mathew Mendij

“Biogas in Rural Houshold Energy Supply: The Nepal Biogas Support Program”

 Renewable Energy World, March-April 2000, pp100-113.

 

 

 

 

  

15 بازدید کل ، 2 امروز

  

ارسال نظر

  • بایوگاز

    با در ۱۳۹۶-۰۷-۰۲ - 0 نظرات

       دیوار صنعت: نیازمندی انرژی های نو و تجدید پذیر در کشور درج آگهی کلیــــــــــــــــک کنید   بیوگاز در ایران (پتانسیل موجود، استحصال فعلی و دورنمای آینده) ابوالقاسم علی قارداشی،  مهرداد عدل گروه انرژی های نو،  پژوهشگاه  نیرو خلاصه این مقاله مروری سریع بر تولید بیوگاز از فضولات حیوانی  و فاضلاب های  شهری و صنعتی […]

  • پسماندهاي شهری

    با در ۱۳۹۶-۰۶-۲۹ - 0 نظرات

    مدیریت پسماندهای شهری تعریف و تقسیم بندی پسماند تعریف مواد زاید جامد: به کلیه موادی گفته میشود که در اثر فعالیتهای روزمره انسان تولید و وارد محیط زیست می گردد یا به عبارت دیگر به موادی گفته میشود که توسط فعالیتهای انسان در بخشهای صنعتی، تجاری، کشاورزی و شهری تولید میشود. تقسیم بندی زباله: الف) […]

  • رآكتورهاي بيهوازي

    با در ۱۳۹۶-۰۷-۱۳ - 0 نظرات

    رآکتورهای  بیهوازی به دو  صورت عمده به  کار می‎روند: الف ـ رآکتورهای هضم بیهوازی لجن حاصل از تصفیه فاضلاب    ب ـ رآکتورهای تصفیه بیهوازی فاضلاب . هاضم‎های لجن دارای انواع گوناگون بوده که چهار نوع بسیار متداول آن عبارتند از هاضم متعارف، بانرخ بالا، دو مرحله‎ای و تخم مرغی شکل. معمولترین این هاضم‎ها دو مرحله‎ای […]